Odnowa w Duchu Świętym PDF Drukuj Email


Charyzmaty są wspomniane i szeroko omówione przez 
św. Pawła w 1 Liście do Koryntian, gdzie Apostoł naucza, 
wyjaśnia i daje praktyczne rady. Współczesne ożywienie charyzmatyczne pojawiło się niezależnie w kilku miejscach
świata na początku XX wieku. 

Miało ono miejsce w Armenii, Walii, Stanach Zjednoczonych 
i Indiach. Początki tego ożywienia widoczne były w kościołach protestanckich.



Mniej więcej w tym samym czasie na początku
wieku papież Leon XIII intonuje pieśń Veni Creator,
wydaje szerego dokumentów o Duchu Świętym a także wprowadza w całym Kościele nowennę przed 
Zesłaniem Ducha Świętego. Podobnie modlitwę o Ducha Świętego zaniósł na początku Soboru Watykańskiego II papież Jan XXIII





Równolegle z wołaniem Soboru grupa studentów z UniwersytetuDuquesone w Pittsburgu (USA-Pensylwania), wraz z porofesorami podczas weekendowych rekolekcji doświadcza wylania Ducha Świętego i otrzymuje dar modlitwy w językach. Od tego czasu Odnowa szybko rozpoczęła się rozwijać w całym świecie a w roku 1975 Papież Paweł VIzaprasza na I Kongres Odnowy do Rzymu i podkreśla, podobnie jak później Jan Paweł II, że pojawienie się Odnowy było szczególnym darem Ducha Świętego dla Kościoła





Kościele Rzymskokatolickim działa organizacja, której
zadaniem jest rozprzestrzenianie Odnowy Charyzmatycznej.
Jej nazwa to Międzynarodowe Służby Katolickiej
Odnowy Charyzmatycznej (International Catholic
Charismatic Renewal Services). Rada i biuro zostało 
powołanie do życia pod patronatem kardynała Leona Suenesa w 1975 roku, a jej zadaniem jest koordynacja i łączność pomiędzy krajowymi strukturami Odnowy, a także ma zapewniać współpracę ogólnoświatowej Odnowy ze Stolicą Apostolską.



Rada ICCRS w swoich statutach podała następujące cele Odnowy w Duchu Świętym

1. Zachęcanie do dojrzałego i nieustannego nawracania się ku Jezusowi Chrystusowi, naszemu Panu i Zbawicielowi. 

2.
 Zachęcanie do osobistego przyjęcia Osoby Ducha Świętego, Jego obecności i mocy. Obie te łaski często przychodzą razem w doświadczeniu opisanym w Nowym Testamencie a zwanym „chrztem w Duchu Świętym” zwanym także „wylaniem Ducha Świętego”, czy „odnowieniem w Duchu Świętym”. Chodzi o osobiste przyjęcie łaski związanej z chrztem i bierzmowaniem oraz umocnienie w chrześcijańskiej służbie dla Kościoła i świata. 

3.
 Prowadzenie chrześcijan do przyjęcia darów duchowych zwyczajnych i nadzwyczajnych,(charyzmatów por. Konstytucja Dogmatyczna o Kościele Lumen Gentium 12) i posługiwania nimi nie tylko w Odnowie charyzmatycznej, lecz szerzej w Kościele. Ich poprawne rozumienie i używanie w harmonii z innymi elementami życia Kościoła jest źródłem mocy dla chrześcijan w ich drodze ku świętości i w pełnieniu misji. 

4. Popieranie dzieła ewangelizacji w mocy Ducha Świętego, również reewangelizacji chrześcijan nominalnych, ewangelizacji kultury i struktur społecznych. 

5. Pielęgnowanie stałego wzrostu w świętości przez integrację charyzmatów z pełnią życia Kościoła. Odnowa zachęca do udziału w bogatym życiu sakramentalnym i liturgicznym, do czerpania z tradycji katolickiej modlitwy i duchowości, do stałej formacji i uczestnictwa w wypełnianiu programu duszpasterskiego Kościoła.



  
Duchowośc ruchu charyzmatycznego jest oparta
na wierze, że chrześcijanie dzisiaj są obdarzeni charyzmatami, podobnie jak miało to miejsce
w Kościele pierwotnym. Charyzmaty mają służyć zbudowaniu wspólnoty całego Kościoła. Wspólnoty Odnowy i grupy modlitewne gromadzą ludzi w różnym wieku i różnych stanów. Liczą one od paru aż po kilkaset uczestników. 



Odnową charyzmatyczną wiążą się różne doświadczenia, 
które z jednej strony są doświadczeniami wiary, a z drugiej 
doświadczniami, które łączą ludzi będących we wspólnotach. 


Pierwszym doświadczeniem jest chrzest w Duchu Świętym
zwany także "wylaniem Ducha Świętego" lub "modlitwą 
odnowienia dar
ów Ducha Świętego". Nawiązuje on do biblijnego 
i historycznego Dnia Pięćdziesiątnicy (Dz 2,1-41), kiedy apostołowie otrzymali Ducha Świętego. Po Zesłaniu zaczęli mówić językami i z mocą głosić Jezusa.

Chrzest w Duchu Świętym jest wydarzeniem pozasakramentalnym, lecz wypływającym z sakramentu chrztu oraz bierzmowania. Polega na ożywieniu darów złożonych przez Boga w człowieku w czasie inicjacji sakramentalnej. Wiąże się ze szczególną interwencją Ducha Świętego w życie człowieka, dzięki której
człowiek nawiązuje osobową więź z Bogiempogłębia się jego modlitwajego życie staje się pełnepokoju i radości związanych z bliskim przeżywaniem obecności Boga a także pojawia się pragnienieopowiadania innym o swoim przeżywaniu wiary.


Chrzest w Duchu Świętym odbywa się zwykle podczas modlitwy całej wspólnoty z nałożeniem rąk na człowieka, który prosi o to. Często taką modlitwę poprzedza seminarium życia w Duchu lub rekolekcje ewangelizacyjne Odnowy. Doświadczenie chrztu w Duchu Świętym prowadzi do osobistego nawrócenia, przyjęcia Jezusa jako Pana i Zbawiciela, a następnie do przyjęcia charyzmatów, by służyć innym.





Odnowa charyzmatyczna realizuje swoją misje w Kościele w na bazie grup modlitewnych. Są one najczęściej prowadzone wspólnie przez duszpasterza i zespół świeckich animatorów z liderem na czele. Osoby należące do wspólnoty uczestniczą co tydzień w spotkaniach modlitewnych




Schemat spotkania
 można można przedstawić następująco:
 
  • zaproszenie Ducha Świętego
  • uwielbienie Boga 
  • słuchanie Słowa Bożego
  • nauczanie - katecheza, dzielenie się osobistym świadectwem
  • modlitwa wstawiennicza
  • posługa charyzmatami


Osoby zaangażowane w Odnowę charyzmatyczną, odkrywają w swoim zyciu dary jakie Pan Bóg składa na ich ręce. Dary zwane sącharyzmatami (gr. charisma - dar łaski). Przez charyzmaty należy rozumieć nadnaturalne dary Ducha Świętego, udzielane różnym osobom dla budowania całej wspólnoty. O charyzmatach można przeczytać w listach świętego Pawła, w których podaje katalog różnych darów Ducha Świętego (por. 1Kor 12-14, Rz 12,4-8; 
1P 4,10-11) Święty 
Paweł z naciskiem pisze do wspólnoty w Koryncie:Starajcie się posiąść miłość, troszczcie się o dary duchowe (1Kor 14,1). 



Charyzmatów można znaleźć bardzo wiele. Oto niektóre:
  • dar języków (glosolalia) pojawiający się często we wspólnej, jednoczesnej modlitwie uczestników. Jest to „zwokalizowana kontemplacja” bezpojęciowa mowa lub śpiew wyrażająca modlitwę głębszą i owocniejszą, niż ta ujęta w ramy słów i pojęć. Dar języków szczególnie otwiera na słuchanie Pana. Ten bowiem, kto mówi językiem, nie ludziom mówi, lecz Bogu. Nikt go nie słyszy, a on pod wpływem Ducha mówi rzeczy tajemne. 1 Kor 14,2 Jeśli bowiem modlę się pod wpływem daru języków, duch mój wprawdzie się modli, ale umysł nie odnosi żadnych korzyści. 1 Kor 14,4 Zdarzają się przypadki modlitwy w językach w sensie filologicznym – modlitwa lub proroctwo w języku, którego się nie zna. Dar języków bywa też częścią posługi prorockiej, ale wtedy potrzebny jest dar
  • dar tłumaczenia języków, który polega na interpretacji treści usłyszanego przed chwilą przesłania w językach (por. 1 Kor 14, 27-28]
  • dar proroctwa nie polega na przepowiadaniu przyszłości, lecz na przemawianiu z mocą, w imieniu Boga, na spotkaniu modlitewnym. często jest przesłaniem zachęty lub napomnienia skierowanym do konkretnej grupy osób: Ten zaś, kto prorokuje, mówi ku zbudowaniu ludzi, ku ich pokrzepieniu i pociesze 1 Kor 14,3)
  • dar rozeznania duchowego pozwala na bieżąco weryfikować prawdziwość innych charyzmatów, a także badać poruszenia duchowe ludzi. Jest on szczególnie ważny dla prowadzącego wspólnotę
  • dar uzdrawiania, czyli dar modlitwy o duchowepsychiczne fizyczne zdrowie osoby proszącej o to Boga. Znaki cudownych uzdrowień potwierdzają prawdziwość przepowiadanej ewangelii o Jezusie
  • słowo poznania, pozwala rozpoznać i ogłosić sposób uzdrawiającego i uwalniającego działania Boga wobec konkretnych osób podczas modlitwy wstawienniczej bądź na zgromadzeniu modlitewnym 




22 maja 2001r w naszej parafii zawiązała się Wspólnota Odnowy w Duchu Świętym w obecnej formie. Wcześniej jednak od wielu lat gromadziły się na modlitwie osoby, które miały doświadczenie Odnowy charyzmatycznej. Przez ten czas prowadzone były seminaria Odnowy w Duchu Świętym, rekolekcje dla wspólnoty, różnego rodzaju wyjazdy. Od paru lat Wspólnota zaprasza także różne osoby i inne wspólnoty katolickie na rekolekcje adwentowe i wielkopostne.



Dzisiaj Wspólnota gromadzi się na wspólnej modlitwie w kościele, w każdy wtorek o godzinie 20.30. Natomiast w pierwsze wtorki miesiąca wspólnota spotyka się na uroczystej Eucharystii. Na spotkania przybywa kilkadziesiąt osób z całego Londynu.







Oprócz modlitwy, Wspólnota organizuje różnego rodzaju spotkania towarzyskiezabawywyjazdy rekolekcyjne pielgrzymki. Grupa była już u Małej Tereski w Lisieux, u św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostela, podążała także śladami św. Pawła Apostoła na Malcie.



Zapraszamy każdego, kto chce wspólnie się modlić i odkrywać 
moc Ducha Świętego w codziennym życiu chrześcijańskim.